De brutaliteit!

Het cao-seizoen in de Zakelijke Dienstverlening is in volle gang. In de afgelopen maanden zijn een aantal cao’s afgesloten, waaronder de cao-Uitvaart en de cao voor de Tandtechniek. In andere sectoren en bedrijven lopen de cao-onderhandelingen nog, moeten cao teksten nog worden gecontroleerd of moet er nog een start worden gemaakt. Wie kijkt naar de cao-partijen moet concluderen dat de Zakelijke Dienstverlening een brede sector is met de meest uiteenlopende spelers. Net zo breed als de sector zelf is ook de inhoud van het cao-overleg. De ene werkgever is meegaand en stelt zich open voor overleg, terwijl de andere nog eens niet bereid is er ook maar een dubbeltje bij te doen en vooral verslechteringsvoorstellen indient.

De nieuwe cao bij de Sociaal Economische Raad is gelukkig rond en afgehamerd. We zijn nog in voorbereiding voor een nieuwe ronde van overleg bij KIWA, waar de cao op 31 maart afloopt, maar in de reisbranche is het al lange tijd duwen en trekken. Daar ligt nu een voorstel om een tussen-cao af te spreken, maar dat blijkt een moeilijke bevalling. Zo mogelijk nog moeilijker is de situatie bij CED/SOS International, waar we lijken aan te koersen op een regelrecht hoofdpijndossier.

Ik verbaas me nog altijd over de brutaliteit van werkgevers die zich werkelijk niets gelegen laten liggen aan hun werknemers. Voorbeeld: ik zie steeds meer bedrijven die worden overgenomen waarna de werknemers een nieuwe arbeidsovereenkomst krijgen aangeboden met alleen maar verslechteringen. Gelukkig weten wel steeds meer ondernemingsraden ons te vinden voor hulp in hun onderhandelingen over hun arbeidsvoorwaardenregelingen of sociale plannen.

Goed voorbeeld doet goed volgen, wat mij betreft. Dus zeg ik tegen individuele werknemers: laat je niet piepelen en sluit je aan bij de bond! Ik hoef niet te zeggen waarom; jullie weten zelf ook heel goed hoe belangrijk dit is.


Marlies Possel,

bestuurder FNV Zakelijke Dienstverlening


Friendly visitor while diving