Uitvaart-cao nog altijd ver weg

De relatie tussen de cao-partijen in de uitvaartbranche stond al onder druk, en nu hebben de voorstellen van de werkgevers de druk alleen maar verder opgevoerd. ‘Ze kwamen tot onze verbijstering met alleen maar verslechteringen.’

Zes jaar geleden speelde FNV Zakelijke Dienstverlening een belangrijke rol in het samenvoegen van de cao-Uitvaartverzorging en de cao-Crematoria tot één cao-Uitvaartbranche. Dit proces was behoorlijk intensief, maar verliep uiteindelijk redelijk goed, inclusief het maken van aanvullende overgangsmaatregelen voor iedereen die onder de nieuwe cao viel.

Hoe anders is de situatie nu. Er is binnen de zakelijke dienstverlening waarschijnlijk geen andere branche te vinden waar de partijen in hun cao-gesprekken zo lijnrecht tegenover elkaar staan als in de uitvaart. De bonden willen verbeteringen, de werkgevers vooral verslechteringen. Toegegeven, de werkgevers zijn bereid om iets meer loon te betalen, maar dan moeten de bonden wel instemmen met al hun andere wensen. Verslechteringen dus.

FNV-bestuurder Marlies Possel somt op: ‘Nauwelijks meer loon, de 30 procent zaterdagtoeslag schrappen en een streep door de speciale regelingen voor ouderen. Alsof dit nog niet genoeg is, liggen er nog meer verslechteringen op tafel. Zoals een wijziging van de toepassing van de urennorm – berekend over een jaar in plaats van over zes maanden, zodat ze nog minder overuren hoeven te betalen – en het afschaffen van een feestdagentoeslag. Nu ben ik vast nog een of twee andere voorgestelde verslechteringen vergeten, maar het beeld zal duidelijk zijn.’

Leden reageren massaal

Volgens Possel hebben opvallend veel meer FNV-leden dan anders bij de bond hun frustraties geuit over de werkgeversvoorstellen. ‘Wij hebben dat meegenomen naar de cao-tafel, waar we vervolgens een stevig overleg hebben gehad. We hebben nu afgesproken dat de werkgevers zich beraden op verbeteringen in hun voorstellenbrief. Deze gewijzigde voorstellen, die in onze ogen écht beter moeten, zullen we dan de volgende keer met elkaar bespreken. Wij hebben vooral aandacht gevraagd voor het herstel van de balans tussen werk en privé. De uitbreiding van de beschikbaarheidsdiensten die de werkgevers voor ogen hebben, is funest voor het privéleven van de werknemers. Ook de loonparagraaf moet écht beter. Net als de aandacht voor duurzame inzetbaarheid. Hoe kunnen we tot afspraken komen om de medewerkers in de branche zo gezond mogelijk aan het werk te houden tot hun AOW gerechtigde leeftijd? Ik ben benieuwd hoe de werkgevers hierop gaan reageren.’